Do You Think Najib Win The War or Battle?

Nevertheless, anyone can win the battle, but losing the war. Israel against Hamas, the Semitic won the battle, by crushing Hamas and killing the Palestine, but Hamas won the war, sound funny and ridiculous.

The Palestinian were crushed, the Hamas keening to their jerk, but won the war. The analog, happening now, when Daim under attack by supporters of Najib including prime media and so call blogger tidak bangang. Daim was naked, and yet sex scandal will emerge soon.

TV3, everyone knows control by Umno, for years taboo giving airtime for opposition like Anwar, now it’s happened, the opposition leader comments aired on prime time.

It’s really happened Najib winning the battle, but for some people especially the rakyats, Najib in fact losing the war.

Najib Can Win The War Against Dr Mahathir- But Will Lost The Battle

Najib has the support of MT and the Ketua Bahagian, the support from prime media and so call a group of mangling in PMO office. Najib has the resource as a PM and President of Umno, might against Dr Mahathir in term of war paraphernalia, and based of that, he can win the war, but he will lost the battle. No point winning the war, if you lost the battle.

In GE13, in fact, Bn lost the battle, winning the war, despite having 133 seats in parliament later 134, but lost the popular votes.

This will happened, if war within Umno prolongs, i.e. attacking Tun Daim and Tun Dr Mahathir as a way to shut them up. In Bn, losing a battle, means losing Putrajaya. Najib as a commander, should step in to put a stop , act as a commander of the party and nation.

Najib should emulate whatever move that end in internal fighting, because Umno no longer could handle. Umno today not as strong years ago.

MAHU BERKUASA: Betul Kah Melayu Terpaksa Mengemis

KERAKUSAN kuasa adalah punca timbulnya pengemis politik. Pengalaman menuntut kemerdekaan, bangsa tidak menjadi pengemis. Bangsa melayu memperlihatkan kekuatan melalui kesatuan, maka pihak penjajah longgar hati untuk meneruskan penjajahan.

Demikian juga semasa mahu merebut pemerintahan, semua bersatu dengan satu visi menang dalam pilihanraya. Selepas menang, timbullah kerakusan. Pemimpin yang dahulu sepasukan, dianggap pesiang, dan harus disingkirkan, perlu dicantas.

Sabah mengalami dahulu, bagaimana cantas mencantas, bagaimana saling menjatuhkan. Akibatnya sejak tahun 1963, Sabah kerap mengubah kerajaan. Akibat perubahan itu, maka Sabah jatuh miskin.

Kini Malaya pula merasakan, bahawa akibat daripada kerakusan berkuasa, maka orang melayu yang dahulu sebagai master, kini terpaksa mengemis untuk berkuasa. Umno perlu mengemis, Pas perlu mengemis dan kini PKR perlu menjual bangsa, agama dan adat istiadat, terpaksa menerima budaya bukan norma untuk dapat kuasa.

Tun Dr Mahathir baru melihatnya sekarang. Dahulu, keadaan itu belum dirasakan, walaupun beliau tahu bahawa melayu sudah berpecah. 

Pemerintahan Mahathir selama 22 tahun, dikhayalkan dengan sokongan bukan melayu. Malah beliau mendabik dada pada tahun 1999, meskipun Anwar menentang habis-habisan, namun Bn tetap mendapat kuasa 2/3 di dewan rakyat, atas sebab sokongan kaum lain.

Tahun 2004, Abdullah Badawi merasa megah dan angkuh kerana BN menang piliharaya dengan majoriti yang besar di Dewan Rakyat; malah belum pernah dicapai oleh mana-mana Perdana Menteri.

Tun Dr Mahathir mula dipulau, projek yang diluluskan semasa Perdana Menteri ke-4 itu seperti Jambatan bengkok yang menghubungkan Johor dengan Singapura dibatalkan, Transkereta api yang menghubungkan asia dibatalkan.

Abdullah memulakan perpercahaan di zaman moden Umno berkuasa. Tun Dr Mahathir pantang dicabar, tidak kisah - kalah atau menang jadi abu. Benar juga, pada PRU-12, BN hampir kehilangan kuasa. BN hanya mampu membentuk kerajaan dengan majoriti mudah.

Abdullah dipersalahkan, dan beliau terpaksa letak jawatan pada 2 April 2009. Najib mengangkat sumpah perdana menteri ke-6. Pada awalnya, Najib mendapat rating yang tinggi menurut beberapa kajian, walaupun rekod beliau semasa TPM, tiada sebarang PRK yang beliau ketuai pernah menang.

Najib secara diam-diam meminta bantuan pemikir luar, terlahirlah macam-macam slogan antaranya 1Malaysia, Rakyat Didahulukan, Pencapaian Diutamakan. Selain itu lahirlah 1MDB-pengumul harta bagi negara, melalui pemberian tanah-tanah berharga di bandar-bandar, kemudian tanah-tanah itu dijadikan jaminan bagi meminjam duit daripada consortium bank, kini pinjaman berjumlah RM40bilion. Pinjaman itu tidak termasuk dalam pinjaman negara yang mencecah RM700bilion.

Najib memperkenalkan bayaran one-off kepada kumpulan sasar melalui penjimatan subsidi minyak yang berjumlah RM4.6 bilion, sehingga tahun 2015 sejumlah RM18.4bilion diagihkan kepada kumpulan sasar, yakni Ketua Keluarga yang berpendapatan RM 4,000 ke bawah.

Tawaran kewangan kepada rakyat melalui BR1M tidak menggamit sokongan rakyat. Pada PRU-13, Bn kehilangan sokongan popular.

Gabungan berbagai parti yang ditunjangi Umno itu hanya mendapat 47 peratus yang diterjemahkan kepada 133 Kerusi Parlimen.

Sistem demokrasi negara berasaskan jumlah kerusi, yakni parti mana yang mencapai 112 kerusi lebih dahulu daripada 222 adalah pemenang pilihanraya.

Demokrasi Malaysia sama dengan demokrasi di Amerika, United Kingdom, Australia dan negara-negara Commonwealth lain.

Trend masa kini dengan berpaksikan kepada dua PRU lalu, nampaknya melayu mulai tergugat. Kelangsungan kuasa melayu di Semenanjung sangat tergantung kepada bumiputera Sabah dan Sarawak.

Atas sebab itu, pembangkang melihat, hanya melalui perbalahan kaum bumiputera di Sabah dan Sarawak, maka mereka akan dapat menduduki Putrajaya.

Melayu penyokong Pas dan PKR di Semenanjung, menganggap melayu yang menyokong Umno adalah musuh utama. Mereka hanya menidakkan melayu Umno. Demikian juga Melayu Umno mahu menidakkan melayu Pas dan PKR.

Penyakit itu menular di Sabah dan Sarawak. Sesama kaum bumiputera saling menidakkan satu sama lain. Yang pada akhirnya, melayu, bumiputera akan menjadi pengemis.

Lihat bagaimana keadaan di Selangor, sesama melayu saling bercakaran meskipun memerintah, akhirnya DAP yang menjadi anak bulan.

Tak Habis-Habis Krisis: DULU MCA Sekarang MIC

Dua lagi pemimpin MIC yang turut mendesak Datuk Seri S Samy Vellu meletak segera jawatan presiden, telah dipecat dari MIC.

Mereka ialah ahli jawatankuasa MIC - KP Samy dan G Kumar Amaan - yang mengadakan sidang akhbar minggu lalu untuk menyuarakan kekecewaan mereka terhadap Samy Vellu kerana tidak meletakkan jawatan lebih awal.

Dengan itu, tiga pemimpin parti itu telah dipecat kerana berani membuka mulut menentang pemimpin nombor satu MIC itu.

KP Samy dan Kumar dimaklumkan secara bertulis mengenai pemecatan mereka hari ini atas alasan mereka bertindak berlawanan dengan kepentingan parti.

Mereka dipecat lima hari selepas timbalan ketua Pemuda MIC, V Mugilan dipecat kerana secara terbuka mendesak Samy Vellu meletak jawatan dengan segera dan menyifatkan beliau (Samy) sebagai satu liabiliti kepada BN.

Ini adalah kali ketua KP Samy dipecat dari parti itu kerana lantang melawan presiden. Kali pertama ialah pada 1988 bersama dengan naib presiden ketika itu, MG Pandithan, yang mendakwa wujud politik kasta.